Η ζωή πριν το 1922. Η Έξοδος. Η απώλεια και το τραύμα της προσφυγιάς. Η ζωή στη νέα πατρίδα. Η μνήμη και η λήθη. Ποιος είναι ο ρόλος της μουσικής στην ατομική και τη συλλογική ταυτότητα των προσφύγων, και ποια η σημασία της ως κινητήριας δύναμης του προσφυγικού ελληνισμού; Πώς καταγράφονται οι μνήμες της Καταστροφής στα τραγούδια των προσφύγων; Με ποιον τρόπο φτάνουν οι μνήμες έως τις μέρες μας και γίνονται αντιληπτές στην εθνική ζωή και τη μουσική δημιουργία των επιγόνων; Αυτοί είναι οι βασικοί άξονες που διαπραγματεύεται η έκθεση «ΣΗΚΩ ΨΥΧΗ ΜΟΥ» στο χώρο της Πινακοθήκης της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (ΕΜΣ), την οποία είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί ομάδα εκπαιδευομένων του 2ου ΣΔΕ Θεσσαλονίκης. Φωτογραφικά, οπτικοακουστικά και αρχειακά τεκμήρια σημαντικών φορέων διαφύλαξης της ιστορικής μνήμης στη χώρα μας, καθώς και πλήθος τεκμηρίων που συνεισέφεραν τοπικοί σύλλογοι, οργανώσεις και ιδιώτες, συνομιλούν στην Έκθεση με στίχους και ποικίλες μελωδίες: μοιρολόγια, παραδοσιακά τραγούδια και χορούς, μικρασιάτικα ρεμπέτικα αλλά και τη νεότερη ελληνική μουσική παραγωγή, η οποία επηρεάστηκε από τη μουσική πνοή των προσφύγων.